Na mijn werk in Ghana ging ik altijd met de bus naar huis. Er liep altijd iemand met mij mee naar de plek waar de bus kwam en wachten totdat de bus arriveerde. Dit kwam op mij een beetje vreemd over ( ik kon toch ook prima zelf op de bus wachten) en ik gaf aan dat het echt niet nodig was maar men deed dit graag en wilde goed voor me zorgen. Ze wilde zeker zijn dat ik in de juiste bus stapte en dat je veilig thuis komt. Dit is wel kenmerkend voor Ghanezen. Zijn heel erg behulpzaam. Als je iemand de weg vraagt wil hij ook met je meelopen tot waar je moet zijn. Dit is maar een voorbeeld naast dat iedereen altijd een uitgebreid praatje met je wilt maken en op straat kinderen “blanke” staan te roepen en te springen. Erg komisch! Soms denk ik dat ik als arrogant werd beschouwd want vaak stonden bekende aan de overkant van de straat naar me te roepen maar ik hoorde dit niet eens omdat ik dit niet gewend ben. Toen mijn vriend kwam werd ik de hele dag op mijn mobiel gebeld door bekende van me, maar ze belde niet voor mij. Ze wilde mijn vriend spreken en zeiden welkom in Ghana. Mijn vriend stond nogal verbaast te kijken dat hij er net amper was en al door verschillende mensen die hij zelf niet eens kende werd gebeld.

Soms kan dit gedrag van Ghaneze intimiderend overkomen maar je moet er voor open staan want ik het alleen als hartelijkheid ervaren.

Voor wat van mijn foto's zie http://www.photoscroll.blogspot.com